ضعف و لنگیدن پای عقب سگ — چرا سگ پایش را روی زمین می‌کشد؟

اگر هر کدام از این علائم را می‌بینید، مشکل احتمالاً عصبی یا شدید است و باید همان روز، ترجیحاً همان ساعت، به کلینیک بروید:

در بیماری دیسک، بالشتک بین مهره‌ها بیرون می‌زند و به نخاع فشار می‌آورد. نژادهای کوتاه‌پا و پشت‌بلند مثل داکسهوند و نژادهای کوچکی مثل شیتزو، پکینیز، فرنچ بولداگ و کوکر بیشتر درگیرند، اما در سگ‌های بزرگ هم دیده می‌شود.

علائم از درد پشت و بی‌میلی به پریدن و پله رفتن شروع می‌شود و می‌تواند به تلوتلو خوردن، کشیدن پا روی زمین و فلج برسد. هرچه درمان زودتر شروع شود شانس بهبود بیشتر است. تا رسیدن به کلینیک سگ را محدود و آرام نگه دارید، نگذارید بپرد یا از پله برود، و هنگام جابه‌جایی پشت و لگنش را هم‌زمان نگه دارید.

پارگی رباط صلیبی زانو یکی از شایع‌ترین علت‌های لنگیدن ناگهانی یک پای عقب است، اغلب بعد از دویدن، چرخیدن یا پریدن. سگ ممکن است پا را بالا نگه دارد یا فقط نوک پنجه را زمین بگذارد و هنگام نشستن پا را کج به پهلو بگذارد. در سگ‌های چاق و میانسال بیشتر دیده می‌شود.

دررفتگی کشکک در نژادهای کوچک مثل پامرانین، چی‌واوا، مالتیز و پودل شایع است. سگ چند قدم «لی‌لی» می‌کند، پا را بالا نگه می‌دارد و بعد دوباره عادی راه می‌رود. اگر دفعات آن زیاد شده یا لنگیدن ادامه دارد، باید بررسی شود.

در نژادهای بزرگ مثل ژرمن شپرد، لابرادور، گلدن و روتوایلر، دیسپلازی لگن می‌تواند از جوانی باعث «خرگوشی دویدن» (حرکت هم‌زمان دو پای عقب)، سختی بلند شدن و کم شدن تحرک شود. در سگ‌های مسن، آرتروز باعث خشکی صبحگاهی، سختی در پله و ماشین و بی‌حوصلگی در پیاده‌روی می‌شود.

این مشکلات معمولاً اورژانس شبانه نیستند، اما درد مزمن قابل کنترل است و نباید آن را «طبیعیِ پیری» دانست. کنترل وزن، ورزش منظم و ملایم، فرش ضدلغزش و درمان دارویی زیر نظر دامپزشک کیفیت زندگی را بسیار بهتر می‌کند.

در مشکلات حرکتی، ویدیو از هر توضیحی گویاتر است: